Kahramanmaraş: “Anne arkadaşlarımı öldürdürdüler”

Kahramanmaraş’ta okul katliamından 4 gün sonra ilk ders zili bugün çaldı. Saldırıda çantasını başına siper eden 11 yaşındaki Ahmet de bugün okula dönenler arasındaydı. İlk derse psikososyal destek ekipleri girdi.

Kapı küt küt küt tekmelendi. O saatte okulda olması gereken 11 yaşındaki Ahmet* içeri girdi: “Anne arkadaşlarımı öldürdüler, öğretmenimi öldürdüler” diye bağırıyordu.

Annesinin henüz, Ayser Çalık Ortaokulu’nda yaşanan katliamdan haberi yoktu. Daha ambülanslar ve güvenlik araçları bölgeye yığılmamıştı. Türkiye’nin daha önce hiç görmediği türden bir katliamdı bu. Bir öğrenci, kendi okuluna gidip rastgele ateş etmiş, insanları öldürmüştü. Okul Kahramanmaraş’ın kalburüstü semtlerinden birindeydi, çocuklarını buraya kayıt yaptırmak için veliler ikamet değiştiriyordu.

Annesinin aktarımına göre, 5. sınıf öğrencisi Ahmet olay sırasında sınıftaydı. Bir öğretmen kapıyı açıp “çocuklar katliam var, saklanın” dedi. Ahmet de en arkadaki sıranın altına girip çantasını başına siper etti. Saldırgan o sınıfa da girdi, bazı öğrencileri ve öğretmen Ayla Kara’yı o sınıfta öldürdü. Ahmet başında çanta, tüm yaşananlara tanık oldu.

Ta ki bir başka öğretmen gelip de “çıkabilirsiniz” diyene kadar, sıranın altında öylece durdu. Sınıftan çıkmak içinse, vurulmuş öğretmeninin ve arkadaşlarının yanından geçmek zorunda kaldı. Koşarak eve gitti.

Şimdi bu katliamdan 4 gün sonra Kahramanmaraşta’ki Ayser Çalık Ortaokulu’nun yeni binasında, yeni sınıfına giriyor. Bize bunları aktaran annesi, diğer üç veliyle birlikte kaygılı bir şekilde binaya bakıyorlar. Velilerin elleri genellikle ağızlarının üzerinde, sanki dehşet sonrası ağıza giden el orada kalmış gibi.

Katliamın yaşandığı okulun avlusu.

“Tuvalete bile beraber gidiyoruz”

Annesinin anlatımına göre, Ahmet o günden beri doğru dürüst uyuyamıyor, “gece sıçramaları” oluyor. Diğer veliler de günlerdir çocuklarıyla birlikte uyuduklarını anlattıyor: “Bir depremden sonra bir de şimdi…” diyor bir başka veli; “Afedersiniz, tuvalete bile beraber gidiyoruz.”

Annesi, Ahmet’i olaydan sonra bir kamu kurumunda psikologa götürmüş. Ancek Ahmet’te yaşadığı dehşetin etkileri hala çok canlı. Her ne kadar annesi onu haberlerden ve sosyal medyadan uzak tutmaya çalışsa da ancak bir noktaya kadar başarılı olabiliyor, “çocuklar zaten kendi aralarında whatsapp gruplarında konuşuyorlar” diyor. Ahmet bu sabah annesine hep orada duran masa için “Bu masa niye burada?” demiş. Annesi “yıllardır buradaydı ya oğlum” diye açıklamaya çalıştığını anlatıyor. Oğlunun bu garip hallerine ilişkin kaygısını diğer velilerle paylaşıyor.

Gruptaki bir veli çocuğunun kendisine “diğer çocukları ölürken yalvardılar mı?” diye sorduğunu anlatıyor. Bir yandan ölen arkadaşlarını düşünürken bir yandan da kendileri için kaygı duyuyorlar: “Abi dediğimiz, yanından geçtiğimiz abi bize bunu yaptı. Şimdi diğer abiler de böyle yaparsa…” 11 yaşında bir öğrenci, yeni okul binasına gelirken, bahçe duvarına bakıp görmüş, yüksek olduğunu düşünüp, “buradan atlamayazlar” demiş, kendisini öyle rahatlatmış. Bir başka öğrenci ise, eski okulunun önünden geçmesi gerekeceği için bu okula gelmemiş, başka bir okula gitmiş.

Bir veli “Bu, depremden daha kötü” diyor; “O afetti, Allahtan geldi, ama bu!” Bir de depremin herkesi etkilediğini ama şimdi başka çocuklar ölmüşken “çocuğum sağlıklı” demekten utandığını ekliyor.

“Elleri öpülesi hocalar gönderildi”

Tüm velilerin öfkesinin ortak kesişim kümesi saldırgan öğrencinin babası olan emniyet müdürü Uğur M.

DW Türkçe’ye konuşan 10’dan fazla veli ve öğrencinin ortaklaştığı bir nokta daha var. Yaklaşık iki hafta önce bir soruşturma sonucu yöneticilikten alınıp başka okullarda öğretmen olarak görevlendirilen 5 kişinin çok başarılı idareciler ve öğretmenler olduğu. Hemen herkes müdür yardımcısı Alparslan Yıldırım’ın saldırgan öğrencinin çantısını sürekli aradığını söylüyor. Ahmet’in annesi müdür yardımcısı Çiğdem Seyrek için “harika bir öğretmendi” diyor. Veliler, öğretmenlerin ilkeli, disiplinli olduklarını, öğrencilerle de tek tek ilgilendiklerini söylüyor. Velilerden biri “elleri öpülesi hocalardı” diyor, diğerleri hep bir ağızdan tasdikliyor. Bu söz sohbet boyunca birkaç kez tekrarlanıyor, “elleri öpülesi hocalardı.”

Okul Aile Birliği yöneticilerinin verdiği bilgiye göre idarecilere yönelik soruşturma okuldaki öğretmen ya da öğretmenlerin şikayetiyle başlamış. İddia bu yöneticilerin bazı öğrencilerin notlarını yükseltmiş olmaları. DW Türkçe’ye konuşan veliler de öğrenciler de herhangi bir öğrenciye ayrımcılık ya da kayırma yapılmadığını ifade ediyorlar.

Kuran ve duayla okula giriş

Daha önce tekli öğretim verilen Şehit Tebernuş Özler Ortaokulu’nda şimdi ikili öğretim olacak ve öğleden sonra Aysel Çalık Ortaokulu öğrencileri binada ders görecek. Binanın üzerine Ayser Çalık Ortaokulu tabelası da yerleştirilmiş durumda

Müdür ilk zil çalmadan önce yaptığı konuşmada velilere “gözünüz arkanızda kalmayacak” derken, Ankara’dan gelen bir Milli Eğitim Bakanlığı yetkilisi de 20 kişilik bir psikososyal destek ekibiyle haftaboyunca öğrencilerin yanında olacaklarını söyledi.

Kısa konuşmaların ardından öğrenciler sınıflara alınmadan önce Kuran ve dua okundu.

70 kişiyle 20 hafta destek

Öğrencilerin ilk dersine de psikososyal destek ekipleri girdi. Velilere gönderilen bir mesaja göre toplamda 70 kişilik ekip 20 hafta boyunca Kahramanmaraş’ta kalacak. Bunlardan bir kısmı başka okullarda da görev yapacak.

Ahmet’in annesi Aysel Çalık Ortaokulu’ndaki yüzlerce öğrenciye 20 kişilik ekibin yeterli olacağı konusunda şüpheli. Hem bu desteğin hem de güvenlik açısından alınan tedbirlerin uzun vadede etkili olarak sürdürüleceğinden de emin değil. Pek çok veli “depremden bile ağır” dedikleri bu olayın ardından Ayser Çalık Ortaokulu’nun yeni binasına kaygılı gözlerle bakmaya devam ediyor. En başta da Türkiye’nin daha önce görmediği türden bir katliama tanıklık etmiş Ahmet’i, arkadaşlarını zor bir toparlanma süreci bekliyor.

*İsim redaksiyonumuz tarafından değiştirilmiştir.