İmamoğlu’na taşlı saldırı davası gerekçeli kararı açıklandı: Organize hareket edilmedi

İstanbul Büyükşehir Belediye (İBB) Başkanı Ekrem İmamoğlu’na Erzurum mitinginde yapılan taşlı akınla ilgili mahkeme, gerekçeli kararında olayın organize olduğunun tespit edilemediğini söyledi.

Duvar’Dan Emrullah Bayrak’ın haberine göre; İstanbul Büyükşehir Belediyesi (İBB) Başkanı Ekrem İmamoğlu’na yönelik Erzurum mitinginde gerçekleştirilen taşlı hücumla ilgili açılan kamu davasında gerekçeli karar yazıldı. Erzurum 7. Asliye Ceza Mahkemesi, tüm sanıkların atılı taammüden yaralama suçunu işledikleri kantine varıldığını bildirdi. Lakin olayların sanıklar tarafından organize yapıldığına ilişkin yasal şartların oluşmadığı ifade edildi.

Sanıkların birlikte hareket etmediğini savunan mahkeme kararında, ”TCK’nin 37. hususunun münasebeti ve Yargıtay uygulamaları da dikkate alındığında, mağdurların yaralanmalarından tüm sanıkların sorumlu tutulabilmesi ve sanıkların yaralı mağdur sayısınca cezalandırılabilmeleri için, yani sanıkların her birinin müşterek fail olarak sorumlu tutulabilmeleri için; olayda yasal şartların oluşmadığı, sanıkların yaralama hareketlerinin icrasındaki rolleri ve katkıları itibariyle sanıkların birlikte suç sürece kararının tespit edilemediği, sanıkların yaralama fiilleri üzerinde ortak hâkimiyet kurmadıkları ve bundan ötürü iştirak iradelerinin bulunmadığı sonucuna varılmış ve olayda iştirak kararları uygulanmamıştır. Yani sanıkların olayda tespit edilebilen ve sabit olan yalnızca bir şahsa yönelik taammüden yaralama suçundan sorumlu tutulmaları gerekmiş ve bu doğrultuda cezalandırmaya gidilmiştir” denildi.

”Hangi mağduru kimin yaraladığı belirlenemedi”

Hedef gözeterek cisim atıldığına dair kesin bir tespit yada kanıt elde edilemediğini belirten mahkeme, kararın münasebetinde şunları ifade etti: ”Hangi mağdurun kim tarafından yaralandığının dosya kapsamı itibariyle tespit edilemediği, mağdurların çok az bir kısmının ise protestocu grup tarafından yapılan fiili saldırı sonucu ve kolluk görevlilerince sıkılan gaz sonucu yaralandıkları lakin fiili saldırıyı gerçekleştiren bireylerin tespit edilemediği; tekrar olayda sanıklar, iki grup içinde bulunmasına karşın olay yerinden rastgele geçen yaralı mağdurların hangi grup içindeki sanıklar tarafından yaralandığı da tespit edilememiştir. Sanık savunmaları ve diğer mağdur beyanlarına göre bir kaç sanık kendi aralarında tanışık iseler de sanıkların çoğunluğu birbirini tanımamaktadır. Ayrıyeten ortaya çıkan kuşkunun de sanıklar lehine yorumlanması gerekmektedir. Katılanlar vekilleri tarafından belgeye sunulan kanıtlar, kamera görüntüleri, uzman raporu, sosyal medya yayınları da bu bahisteki kuşkuyu giderecek nitelikte değildir.

Sanıkların HTS kayıtları getirtilse bile ortadaki kuşku giderilemeyecektir. Zira üstte da açıklandığı üzere protestocu grup içinde şiddet aksiyonlarına katılmayan çok sayıda kişinin de bulunduğu kamera manzaralarından anlaşılabilmektedir. Bundan Ötürü şiddet hareketlerine katılmayan bu bireylerin aksiyonlarının suç oluşturmadığı ve hareketlerinin yasal protesto hakkının kullanılması mahiyetinde olduğu kabul edilmelidir. Aksi takdirde şiddet eylemine katılmamasına karşın protesto gayeli olay yerinde bulunan, slogan atan, afiş taşıyan, afiş asan vb. şekilde fikirlerini toplu yada ferdi olarak ifade eden herkesin cezalandırılması gerekecektir ki, bu da yürürlükte olan ceza hukuku tarafından mümkün değildir.”

”Kasten öldürme değil, yaralamaya teşebbüs”

Mağdurlar hakkında düzenlenen doktor raporlarının içeriği de gerekçeli kararda yer aldı. Buna göre şu sözlere yer verildi: “Bu raporlarda tarif edilen yaraların özelliği, kamera imgelerine göre mağdurları yaralayan cisimlerin özelliği dikkate alınarak sanıklar tarafından atılan cisimler TCK’nin 6. unsuru kapsamında silahtan sayılan eşya kabul edilmiş ve sanıklar hakkında TCK’nin 86/3-e unsuru uygulanmıştır.

Sanıkların aksiyonlarının taammüden öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturacağı gerekçesiyle misyonsuzluk kararı verilmesi talep edilmişse de, Yargıtay kararlarında, bir aksiyonun taammüden öldürmeye teşebbüs mü, yoksa taammüden yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında hasımlık bulunup bulunmadığı, varsa hasımlığın sebebi ve derecesi, failin cürümde kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun bedeninde meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline resen mi, yoksa mahzur bir nedenden ötürü mı son verdiği benzeri ölçütler esas alınmaktadır. Sayılan bu kriterler olayımıza uygulandığında sanıkların hareketinin taammüden öldürmeye teşebbüs değil yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturduğu tartışmaya gerek olmaksızın açık ve tespit edilebilir olduğundan misyonsuzluk kararı verilmemiştir.”