Hayvanların korunması hakkındaki uygulama yönetmeliği Resmi Gazete’de

Yönetmelikte yerel idarelere düşen görev ve sorumluluklar arasında da şunlar yer aldı:

1-a) Sahipsiz ya da güçten düşmüş hayvanları 5199 saylı Kanun kararlarınca toplatmak suretiyle çalışma müsaadesi alarak kurmuş oldukları hayvan bakımevlerine getirmek.
b) Hayvan bakımevine gelen hayvanları Bakanlıkça oluşturulan bilgi tabanına kaydederek müşahede altına almak, hayvanların rehabilitasyonlarının yapılmasını müteakip hayvanları bakımevinde barındırmak ya da sahiplendirmek.
c) 5199 sayılı Kanunun 13 üncü unsurunu uygulamak.
ç) Sahipsiz köpeklere ilişkin yürütülen iş ve süreçlerde popülasyonun sorun yarattığına belediye meclisinde karar verilmesi halinde *Ev Hayvanlarının Korunmasına Dair Avrupa Kontratının 12 nci maddesini uygulamak.
d) Hayvan bakımevinde bulunan hayvanlardan sahiplendirilmeye uygun olanların sahiplendirilmesi için kampanyalar düzenlemek, yerel yönetim ilân panoları ile yerel idarenin internet ortamı ve diğer tüm yayın organlarında duyuru yapmak.
e) Sahipsiz hayvanların beslenmesi maksadıyla, bölgesinde bulunan resmi kurum yemekhanesi, otel, konut, lokanta, işyeri, fabrika ve gibi yerlerin sahiplerinin uygun görmesi halinde işletmelerinde, konutlarında ve mutfaklarında oluşan hayvan beslemeye elverişli besin hususlarını toplamak.
f) Hayvan bakımevlerinden sahipsiz kedi ve köpek sahiplenmek isteyen gerçek ya da hükmî bireyler için Sahipsiz Hayvan Edinme Formunun doldurulması ve formun, sorumlu veteriner doktor tarafından onaylanması suretiyle Bakanlık sistemine kaydedilmesi ve hayvan pasaportunun oluşturulmasını sağlamak.
g) Hayvan bakımevinden köpek sahiplenmek isteyenlerden 23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu kapsamındaki yönetim planını ve bu doğrultuda bağımsız kısımda köpek bulundurabileceğine dair yöneticiden temin edilen izin evrakını istemek.
ğ) Şehir hayvanları koruma kurulu kararlarına uymak.
h) Hayvan bakımevlerinde oluşan atık ve artıkların çevre ve toplum sağlığına zarar vermesini önlemek.
ı) Hayvan bakımevlerinde hayvan üretimini engellemek.
i) Ev hayvanları ile hayvan bakımevlerinde ölen hayvanları 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanunu ve ilgili mevzuat çerçevesinde bertaraf etmek ya da tarzına uygun olarak kireç ile gömmek.
j) Kedi ve köpek sahiplerinin ölümü yahut hayvanına bakamayacağını bildirdiği durumlarda; kedi ve köpekleri hayvan bakımevlerine kabul etmek, Bakanlık bilgi sisteminden sahiplilik statüsünü düşürüp sahipsiz hayvan statüsüne almak, sahiplendirmeye uygun olanları yerel idarelere ait hayvan bakımevlerinde bakmak ve sahiplendirilmeye uygun olanları sahiplendirmek.
k) Ev hayvanı satan işletme sahiplerine verilecek eğitimi düzenlemek.
l) Kontrol elemanlarınca el konulan hayvanları hayvan bakımevine götürmek yahut bakımevi bulunmaması halinde bakımevi bulunan en yakın yerel idareye ait hayvan bakımevine götürmek ya da el konularak hayvan bakımevlerine getirilen hayvanları kabul etmek.
m) Hayvan bakımevinde veteriner tabip çalıştırmak.
n) 5199 sayılı Kanun kapsamında hayvan bakımevi kurma zaruriliği olmayan yerel idarelerce getirilen sahipsiz hayvanları hayvan bakımevine kabul etmek ve sahiplendirilinceye kadar bakmak.
o) Sorumluluğunda bulunan hayvan bakımevlerinde ve doğal hayat alanlarında hayvanların birbirlerine ya da insanlara zarar vermesini engelleyecek yapısal ve idarî önlemleri almak.
ö) Altı aylıktan küçük hayvanları kısırlaştırılmadan sahiplendirmesi durumunda hayvanların kısırlaştırılması için tarih belirlemek ve gerekli takibi yapmak, hayvanı kısırlaştırmak, belirlenen süre zarfında kısırlaştırma için getirilmeyen hayvanları kontrol elemanlarına bildirmek.
p) Hayvan bakımevinin ve doğal ömür alanlarının kapasitelerinin vilayetteki sahipsiz köpek sayısına kıyasla kâfi olduğuna kent hayvanları muhafaza kurulunca karar verilinceye kadar 5199 sayılı Kanunun süreksiz 4 üncü unsurunun ikinci fıkrası kapsamında ayırmak zorunda oldukları mali kaynağın taban %50’sini hayvan bakımevi ile doğal ömür alanı üretimine ya da mevcutlarının kapasitesini arttırmaya harcamak.

(2) Hayvan bakımevi kurma zaruriliği olmayan belediyeler ile kent özel yönetimleri, sorumluluk alanındaki bu hayvanları yerel idarelere ait en yakın hayvan bakımevine götürür. Hayvan bakımevi kurma zaruriliği olmayan belediyeler ile kent özel yönetimleri, hayvan bakımevi bulunan belediyelere, yapılacak protokollere istinaden birebir ya da nakdi dayanakta bulunabilir.

(3) Yerel idareler, uygun görmesi ya da ihtiyaç duyması halinde özel hayvan yaşamevleriyle işbirliği protokolü yapabilir.

(4) Yerel idarenin uygun görmesi ya da ihtiyaç duyması halinde doğal hayat alanlarındaki hayvanların bakımı ve beslenmesi konusunda sivil toplum kuruluşlarıyla ya da kamu kurum/kuruluşlarıyla işbirliği protokolü yapabilir.

(5) Hayvan bakımevlerine getirilerek rehabilite edilen kediler hayvan bakımevi ve doğal ömür alanlarının kapasitesi dahilinde bakılabilir ya da yerel idarelerin kendi hudutları içerisinde uygun gördükleri alanlara bırakılabilir.

(6) 5199 sayılı Kanun ve bu Yönetmelik ile yerel idarelere verilen görev ve sorumluluklar, 5355 sayılı Kanuna istinaden kurulmuş ya da kurulacak birlikler tarafından yerine getirilebilir.