Gözaltındayken işkence gördüğünü iddia eden Ayten Öztürk: Eğer Yargıtay kararı onarsa ömür boyu bir hücrede tutulacağım, bu adaletsizliğe birlikte son verelim

Mart 2018 yılında gözaltında gördüğü azaplar sonrası bedeninde 898 yara oluşan, Çağlayan Adliyesi önündeki polis noktasına yönelik hareketle ilgili soruşturmada 10 Şubat’ta tutuklanan Ayten Öztürk, ismine açılan bir X hesabı üzerinden mesaj gönderdi. Ayten Öztürk, “linç olayını izliyordu” beyanı üzerinden hakkında verilen 2 ağır müebbet hapis cezasının Yargıtay’da olduğunu ifade ederek yardım davetinde bulundu.

Paylaşımında gözaltındayken altı ay boyunca elektrik, askı, falaka azapları gördüğünü söyleyen ve neler yaşadığını ayrıntılarıyla anlatan Ayten Öztürk, “Eğer Yargıtay bu kararı onarsa, ömür uzunluğu tek kişilik bir hücrede insan yüzü görmeden tutulacağım. Beni azapta öldüremediler ama bugün mahkeme kararlarıyla, hukuksuz cezalarla bunu yapmak istiyorlar” dedi. Öztürk, “Barolara, DKÖ’lere, devrimci-demokrat insanlara davette bulunuyorum. Bu adaletsizliğe, bu azaplara hep birlikte son verebiliriz. Kazanacağımıza dair sonsuz umutla, sonsuz inançla” davetinde bulundu.

Ayten Öztürk’ün paylaşımları şöyle:

6 ay boyunca yaşadığım elektrik, askı, falaka, taciz tecavüz teşebbüslerinden sonra Yargıtay, ”Linç olayını izliyordu” beyanıyla hakkımda verilen 2 ağır müebbet hapis cezasını onaylarsa, ömür uzunluğu tek kişilik bir hücrede tutulacağım. Yaşadığım süreci bu flood’da anlatacağım:

2018’de Lübnan’dan kaçırılarak Türkiye’ye getirildim. 6 ay boyunca hakkımda gözaltı kararı olmadan tutulduğum Ankara’daki saklı bir işkencehanede elektrik, askı, falaka, dik bir tabutta stlerce bekletme, taciz-tecavüz teşebbüsleri dahil olmak üzere her türlü işkenceyi yaşadım.

Bana işkence yaparken ”Seni kaybederiz, cesedini bile kimse bulamaz.”, ”Seni kimse aramıyor, sormuyor.” diyorlardı. Bu süreçte insanlar üzerine palavra ifade vermem için daima olarak tehdit ve azaplara maruz bırakıldım.

Zorla tutulduğum ve işkence gördüğüm yer, tahminimce resmi bir kurumun alt katıydı. Bunu şuradan anladım: işkence gördüğüm yerin üst katından haftanın belli günleri topuklu ayakkabı sesleri geliyordu. Ve bir gün bir bayan sesi duydum: “Bugün komisyon gelecek.”

6 ayın, yaşadığım her türlü azabın sonunda ise işkenceciler bana ”Seni şu anda bırakıyoruz ama mahpuslarda çürüteceğiz.” dediler. Gözümü bağlayarak beni işkencehaneden çıkardılar. Otomobile bindirdikten sonra kulağıma çok yüksek motor sesinin olduğu bir kulaklık taktılar.

Yaklaşık 1 st sonra araçtan indirildiğimde bırakıldığım yerin ıssız bir arazi olduğunu anladım. Bu sırada 25 kilo vermiş, ayakta duramayacak haldeydim. Birkaç dakika sonra Ankara Siyasi Şube(TEM) polisleri gelerek hakkımda ihbar olduğunu ve beni gözaltına aldıklarını söylediler.

”Senin ismin ne?” benzeri sorular soruyorlardı bu sırada. Ben yaşadığım halsizliğin tesiriyle tepki veremeyecek durumdaydım. Bana çeşitli isimler sayıp en sonunda ”Ayten” dediler, Ayten dedikten sonra bir polis ”a Ayten’e tepki verdi, demek ki ismi Ayten’miş.” dedi.

Gözaltına alındıktan sonra ise denetim için götürüldüğüm hastanelerde bulunan hekimler, polislerden çekindikleri için işkence izlerini raporlara yazamadılar. Gözaltı sürecinin sonunda adliyeye çıkartıldım.

Adliyede işkence izlerimi savcıya gösterdiğimizde ”Bu benim işim değil, isterseniz suç duyurusunda bulunabilirsiniz.” yanıtını verdi(Tabii ki suç duyurusunda bulunduk biz, ”takipsizlik” kararı verildi. Delilsiz-gerekçesiz biçimde tutuklama talebiyle hakimliğe sevk edildim.

Hakimliğe çıktığımda halsizlikten avukatıma tutunarak ayakta durabildim. Bu sırada ben 6 ay boyunca işkence görüyorken beni merak eden, her yerde arayan babamın o süreçte vefat ettiğini öğrendim. İşkenceciler ”Seni kimse aramıyor.” derken, babam beni ararken ölmüştü…

Hakimlikte de işkence izlerini gösterdiğimde de hakim, ”İsterseniz suç duyurusunda bulunabilirsiniz.” dedi ve hakkımda tutuklama kararı verdi. Tutuklandıktan sonra götürüldüğüm Sincan Bayan Kapalı Hapishanesi’ndeki gardiyanlar beni içeriye almadılar.

Sincan Hapishanesi’nin gardiyanları, ”Raporda hiçbir iz gözükmüyor, bu halde ölürse bizim üzerimize kalır. Ya bu izlerin olduğu bir rapor getirin yahut biz bu bayanı içeri almıyoruz.” dediler. Polisler beni tekrar hastaneye götürdü ve ilk defa işkence izleri resmi rapora geçti.

Sincan’da yaklaşık 3 yıl boyunca hiç katılmadığım bir olaydan ötürü tutuklu kaldım. Tutuklu kaldığım dosya, 2008 yılında Okmeydanı’nda bir çocuk tecavüzcüsünün halk tarafından dövülmesinden 2 gün sonra yaralarına aktif müdahale edilmediği için yağ embolisinden ölmesi olayıydı.

Bu evrakta yargılanan bir sanık benim fotoğrafımı göstermiş ve ”Bu bayan duruyordu ve linç olayını izliyordu.” demişti. Bu beyan üzerine diğer hiçbir kanıt olmadan, ben olayın azmettiricisiymişim benzeri yargılandım ve hakkımda 2 ağır müebbet ceza verildi.

İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen 2 ağırlaştırılmış müebbet cezanın akabinde, hakim de kendi kararına inanmamış olacak ki, ev hapsiyle tahliye edildim. Yaklaşık 2,5 sene ev mahpusunda tutuldum, bu süreçte bir kere bile adli denetimi ihlal etmedim.

Ev mahpusunda tutulduğum için, beni ararken ölen babamın mezarına bile gidemedim. Hastaneye gittiğim vakitlerde da mahkemeden izin alıyordum. 6 Şubat’tan sonra beni evimden gözaltına alıp komployla tutukladılar. Tekrar hiçbir kanıt göstermiyorlardı, zira kanıt yoktu.

Ve şu anda hakkımda 2 ağırlaştırılmış müebbet ceza verilen evrakım Yargıtay’da. Şayet Yargıtay bu kararı onarsa, ömür uzunluğu tek kişilik bir hücrede insan yüzü görmeden tutulacağım. Beni azapta öldüremediler ama bugün mahkeme kararlarıyla, hukuksuz cezalarla bunu yapmak istiyorlar.

Barolara, DKÖ’lere, devrimci-demokrat insanlara davette bulunuyorum. Bu adaletsizliğe, bu azaplara hep birlikte son verebiliriz.

Kazanacağımıza dair sonsuz umutla, sonsuz inançla…

Ayten Öztürk(Kandıra 1 No’lu Hapishanesi-Kocaeli)