Fehmi Koru: İtibarlara yönelik saldırılar yüzünden ortalık tahammül edilmez bir hal aldı

* Fehmi Koru

Bazı meslekler tabiatı gereği prestij gerektirir.

Hakim ve savcılar -yani yargı mensupları- prestijlerini korumak zorundadırlar. İnsanlar onların önüne kendi aralarında ihtilaflarını çözemedikleri zaman gelirler ekseriyetle. Ya da, maddelere aykırı bir eylem yüzünden yargı devreye girmiştir, bu türlü durumlarda da, mağdurlar ya da kamu, yargının o kişi ya da şahıslar hakkında adil bir karar vermesini bekler. 

İtibar olmazsa yargıya güven de olmaz.

Hakimler böyledir de hakemler güya farklı mıdır?

Spor karşılaşmalarını yöneten insandır hakem ve çaldığı düdükle sadece bir maçın bahtını belirlemiş olmaz, aynı vakitte yönettiği spora ilginin devamını sağlayarak gençlerin her manada sağlıklı kalmalarına da yol açar. [Sağlam baş sağlam bedende bulunur, o denli değil mi?]

Önceden ayarlanmış maçların oynandığı bir ülkede spora ilgi de yok olur.

Hakimler benzeri hakemler de prestijlerini korumak zorundalar.

Bir diğer prestije dayalı meslek de gazeteciliktir. Haberler ve o haberlere dayalı yorumlar bazen bir ülkenin mukadderatını de etkileyebilir. Palavra haber, tarafgir yorum ile sadece gerçekler çarpıtılmış olmaz, o çarpıtmalar pek çok insanın hafızasında yerleşik gerçek halini alır.

Yazının buraya kadarında yargı mensuplarından, hakimler ve hakemler ile gazetecilerden söz etmemin aslında mevzuyu bir diğer meslek erbabına getirme emelli bir girizgah olduğunu tahmin etmişseniz yanılmış değilsiniz.

Meramım siyasetçiler ile prestij bağlantısı hakkında görüşlerimi paylaşmak. Lakin siyasetçilere girmeden önce söylemeyi önemsediğim bir bahis daha var: İtibar konusu önemsenmiyor günümüzde.

Yalnız bizde değil, prestijin mana taşıdığı ülkelerde de herkes hakkında ulu orta konuşulup yazılabiliyor. Aslı temeli olmayan yakıştırmalar, dedikodulara dayalı değerlendirmelerle prestij cellatlığı yapılabiliyor.

Sosyal medyanın sağladığı anonimliğin ardına sığınarak yapılan sözlü-yazılı yayınlarla prestijler alaşağı edilebiliyor günümüzde.

‘Günümüzde’ özel vurgusunun da bir sebebi var.

Acaba günümüzde değişik alanlardan ünlülere reva görülen muameleye, yaşadıkları ya da toplum önünde bulundukları periyotta geçmişin ünlüleri uğrasalardı, var olan prestijlerini koruyabilirler miydi?

Nitekim, günü gününe izlemeye çalıştığım ABD ve Avrupa medyasında yer bulan şimdiki iddia ve ithamlar, bir mühletten beri, geçmişin ünlülerine de yaygınlaştırılıyor. Devirlerinde prestijleri sayesinde kazandıkları ün sorgulanmakla kalmıyor, onurlarına verilmiş unvanların geri alınması için kampanyalar açılıyor, varsa portreleri parçalanıyor, büstleri, heykelleri devriliyor.

Emperyalist tutumu sebebiyle…

Churchill sonuçta bir siyasetçiydi. Ukrayna’da Zelensky günümüzde neyse savaş halindeki İngiltere’de Churchill oydu.

Ülkeyi direkt yöneten iktidar siyasetçileri ya da onların yerine gelmek üzere çabalayan muhalefettekiler, çoğu defa, uğraşlarının bir prestij mesleği olduğunu unutmuş benzeri davranıyorlar. Biraz abartılı konuşmaları, gerçekleri yavaşça kendilerine yontmaları alışılmış ve tolere edilebilir davranış biçimidir siyasetçiler için; lakin işin içine yalan-dolan girmemesi ve karanın beyaz beyazın da kara imiş benzeri sunulmaması şartıyla…

“Kampanyada konuşulanlar seçim sonrasına kalmaz; vaatlerin peşine düşülmez” diye bir kural yoktu, son vakitlerde güya olması gerekirmiş benzeri davranılıyor. 

Yalnız iktidar için geçerli değil bu eleştirim, son seçimde muhalefet içinden kimileri da yerine getirilmeleri imkansız olduğu için tutamayacakları vaatlerle kitlelerin karşısına çıkabildiler.

Tabi bir de siyasetçilerin birbirleri hakkında kullandıkları bir lisan var.

Başkaları kendileri hakkında aynı lisanı kullansalar hiç kuşkusuz rahatsızlık duyacakları ileri sözleri, iddia ve ithamları büyük rahatlıkla rakiplerinin üzerlerine bocalayabiliyor siyasetçiler.

Giderek karşılıklı atışmada her bir siyasetçi rakibi hakkında aynı lisanı kullanmaya başlıyor ve politik ortam basitçe zehirlenebiliyor.

Ülkedeki politik ortamı ben bu türlü görüyorum; prestijler ayaklar altına alınarak yapılan bir uğraş alanı haline dönüşüyor siyaset.

Son vakitlerde buna bir de siyasetçilerin politika dışı mesleklerden birilerine de rakipleri için kullandıkları lisanı uyarlamaları eklendi.

Eh, onların zehirli lisanı taklit edilemez mi? Onların hedef aldıkları şahıslar de, bu defa, haklarında ileri geri sözler sarf etmiş siyasetçilere aynı lisandan karşılık yetiştirebiliyorlar.

Durumumuz bu.

* Bu yazı fehmikoru.com adresinden motamot alınmıştır.