Faruk Bildirici: Bütün suçu Fincancı’ya atmak kolaycılık

 Medya Ombudsmanı Faruk  Bildirici, 140Journos’un Adnan Oktar belgeselinİ yorumladı. Bildirici, kendi internet sitesinde kaleme aldığı yazıda Eski Türk Tabipleri Birliği Başkanı Şebnem Korur Fincancı‘ya yöneltilen “Fincancı olmasaydı örgüt bu örgüt olmayacaktı” suçlamaları üzerine “Madem Fincancı’ya ağır bir suçlama yöneltiliyor, işkence raporlarının davayı nasıl etkilediği, o raporlarla ilgili öbür bir uzman görüşü ortaya konulmalıydı. Yalnızca kelama dayanmak ve Fincancı’nın hazırladığı ‘İşkence Atlası’ndan sayfalar göstermek yetmez.” dedi.

140Journos’un belgeselinde Özkan Mamati isimli eski bir örgüt üyesi, “Bu bayan olmasa (Şebnem Korur Fincancı) bugün bu örgüt olmayacaktı” diyordu. 

Fincancı’ya yönelik bu suçlama üzerine söyleşiyi yapan kişi, “Bu çok önemli, ağır bir itham. Lakin bu hakikaten sizin tanıklığınız üzerine anlattığınız bir durum mu? Yoksa bir fikir ya da kant mi?” diye soruyor. Mamati, “Bu benim birebir yaşadığım bir olay. 99 yılında operasyon oluyor. Gözaltı oluyor her şey itiraf ediliyor. 2005 yılında işkenceye uğrayıp bu uzuvları bu operasyonda oldu diye rapor veriliyor. Bu türlü bir şey olabilir mi?” diye devam ediyor.

 Videoda görüşüne başvurulan eski İstanbul Mali Şube Müdürü Furkan Sezer de Mamati’nin suçlamasını destekliyor. Avukat Sena A. Avvuran da “O dava sonuçlansaydı işkence raporlarıyla davaya tesir edilmeseydi bugün ortada bu türlü bir örgüt olmayacaktı” diye konuşuyor.

  Bildirici, bu suçlamalara karşı, “Ancak Mamati’nin tezini doğrulayan bir evraktan söz edilmediği benzeri dava süreci de aktarılmıyor. Madem Fincancı’ya ağır bir suçlama yöneltiliyor, işkence raporlarının davayı nasıl etkilediği, o raporlarla ilgili diğer bir uzman görüşü ortaya konulmalıydı. Yalnızca kelama dayanmak ve Fincancı’nın hazırladığı “İşkence Atlası”ndan sayfalar göstermek yetmez.” dedi.

Bildirici, belgeselde Adnan Oktar’ın örgütünün siyasi ayağına yer verilmemesini eleştirerek belgeselde gördüğü eksiklikleri şöyle anlattı:

“Belgeselde anlatılmıyor ama 1999’daki yargı sürecinde Adnan Oktar yalnızca 10 ay kadar tutuklu kalmış. İlk dikkati çeken de kimi şahısların tanıklıktan vazgeçmesi, şikayetini geri çekmesi ve davanın mahkemeler arasında yıllarca dolaştırılması. Düşünün, İstanbul İkinci Ağır Ceza Mahkemesi, aradan 6 yıl geçtikten sonra davanın zaman aşımından düşmesine karar veriyor.

Yargıtay’ın 2007’deki bozma kararı üzerine dava yeniden görülüyor; Mayıs 2008’de mahkeme, Adnan Oktar’ı suçlu buluyor ama yalnızca 3 yıl hapis cezasına çarptırıyor! Fakat tabirlerinin azapla alındığını öne süren sanıklar kararı temyize götürüyor. Yargıtay’ın “sanıkların savunma haklarının kısıtlandığı” gerekçesiyle bozması üzerine yargılama Haziran 2013’te bir defa daha başlıyor ama tekrar sonuçsuz kalıyor.

Anlaşılan, Adnan Oktar ve adamları, yargı sürecinin son aşamasında işkence raporlarını kullanmış ama raporların tesiri sınırlı kalmış. 140Journos’un belgeseli, bu raporlara odaklanıyor ama sanıkların itirafları da olmasına karşın neden çabucak mahkumiyet kararı verilmedi? Neden dava yıllarca sürdü? O süreçte kimler, Adnan Oktar’ı korudu? Asıl bunlar sorgulanmalıydı. Hiç olmazsa periyodun İçişleri Bakanı Sadettin Tantan ile konuşulsa daha somut bilgiler alınabilirdi.

Kaldı ki, Adnan Oktar, ilk günden itibaren hep göz önündeydi. Yıllarca bu örgütün üzerine gidilmemesini yalnızca Fincancı’nın raporlarına bağlayıp onu tek suçlu ilan etmek kolaycılık.

Ayrıca Bildirici, belgeselde Fincancı’nın görüşüne yer verilmemesinin de büyük bir eksiklik olduğunu ifade etti:

Belgesel olma savındaki bu çalışmada Fincancı’nın karşılığının alınmamış olması da çok önemli eksiklik. Fincancı’ya yalnızca e-posta gönderilmiş ve ulaşılamamış olmasına karşın belgeselde izleyiciye “Şebnem Korur Fincancı’ya hakkındaki tezler sorulmuş, lakin yanıt hakkını kullanmamıştır” bilgisi vermek aldatıcı. “E-posta gönderildi karşılık alınamadı” denilse daha doğru olurdu.