Davutoğlu, 5 yıl önce AKP için yayımladığı manifestosunu paylaştı: Bugünleri görüp uyaran ben mi hainim yoksa o kalitesiz ihraç kağıdına imza atanlar mı?

Gelecek Partisi Genel Başkanı Ahmet Davutoğlu, 2019 yılında o dönemki üyesi olduğu AKP’ye yönelik, ekonomi idaresinden cumhurbaşkanlığı sistemine, ittifaka yönelik tenkitlerden beka telaffuzuna sert ikazlarda bulunduğu 15 sayfalık manifestosunu hatırlattı.

“Metni yayınladığım günlerde; ‘Ya yeni bir hal yahut izmihlal!’ diyerek, gidişat ile ilgili bir davette bulunmuştum. Mlesef, başarıyı prensiplerde değil popülist siyasetlerle güç biriktirmekte görenler bunu anlamadılar!” diyen Davutoğlu, “Bugünleri görüp uyaran ben mi hainim yoksa o kalitesiz ihraç kağıdına imza atanlar mı?” diye sordu.

Davutoğlu, “Mesele bu işte. Ne bir parti ne de iktidar! Ciddiye alınmayan sadece bir parti ve bireyler değil. O denli olsaydı ‘ne halleri varsa görsünler’ diyebilirdik. Temsil ettiği savıyla siyaset yapılan kıymetler de her geçen gün moral üstünlüğünü kaybediyor ve ciddiye alınmaktan uzaklaşıyor. O gün korktuğum, bugün ise içimde bir kaygı olarak hissettiğim mesele bu” tabirlerini kullandı.

Davutoğlu’nun 2019 yılında yayımladığı manifesto metni için .

Davutoğlu, 5 yıl önce yayımladığı manifestoyu şu notla paylaştı:

“Bugün, sonradan manifesto olarak isimlendirilen aşağıdaki metni yayınlamamın beşinci yıldönümü.

Bu metnin yayınlanması sonrasında başlayan süreçte çalakalem yazılmış bir kağıt modülü ile ihracım istenmiş ve Genel Başkanlık yaptığım partiden istifa etmiştim.

Bu metinde Genel Başkanlık ve Başbakanlık deneyimimden, manen öğrencisi olduğum Ibn Haldun’dan ve hocalığını yaptığım siyasi tarih bilgisinden hareketle, tedbir alınmazsa çürümenin ve çöküşün kaçınılmaz olduğu ikazını yapmış ve tahlil yollarını göstermeye çalışmıştım.

Bugün ayan beyan ortaya çıkan bu çürüme ve çöküşün belirtilerini herkesin konuşuyor olması ne acı. Tek cürmüm bunu erken görmek ve “bana ne” dememek olmuştu.

Biliyorum! Çürüme ve çöküşe baş kaldırdığım günlerden bugüne, her açıklamamın altına üşüşen paralı troller, bu bildirinin altına da hakaretler eden zehirli lisanları ile doluşacaklar. Bu mesajımın da içeriği konuşulmasın diye, sıkıntıyı kişiselleştiren, amaçladığı prestij suikastı olan yorumlar yazacaklar. Kimisi AK Partili, kimisi ulusalcı, kimisi liberal maskeler takıp, misyonlarını yapacaklar.

O gün bunları dediğim için bana “hain” diyenlere soruyorum şimdi: Bugünleri görüp uyaran ben mi hainim yoksa o kalitesiz ihraç kağıdına imza atanlar mı?

O günden bugüne kim bedel ödedi, prestij suikastine uğradı? O tenkitleri bastırmak için o imzaları atıp, kasalarını doldurup gemilerini yürütenler mi, yoksa hala düşünceler içinde ama onurla hayatını ve çabasını sürdürmeye çalışan bizler mi?

Peki mesele ne?

AK Parti yahut iktidarı korumak mı?

Farkında mısınız: son günlerde, ıstakoz ile başlayan, Maldivler, altı bin metrekare makam katları, pahalı stler ve Gazze soykırımı sürerken İsrail ile yapılan ticareti yasallaştırma gayretleriyle devam eden bir gündem var.

Her gün artık kimsenin şaşırmadığı bir kibir, lüks, israf, şatafat ve yolsuzluk haberi bir partiye yahut iktidara değil, en az üç jenerasyonun yaptığı fedakarlıkların yapıtı olan bu harekete gönülden destekleyici yürekleri sarsıyor.

Bu haberleri izleyenler artık siyasi yahut ekonomik olarak önemli tenkitler yapmıyor. Olan bitenle dalga geçiyor. Çürüme o denli bir noktaya vardı, ahlaki iddia öylesine düştü ki; ciddiye bile alınmıyor.

Peki ciddiye alınmayan kim ve ne?

Mesele bu işte. Ne bir parti ne de iktidar! Ciddiye alınmayan sadece bir parti ve şahıslar değil. O denli olsaydı “ne halleri varsa görsünler” diyebilirdik.

Temsil ettiği teziyle siyaset yapılan pahalar de her geçen gün moral üstünlüğünü kaybediyor ve ciddiye alınmaktan uzaklaşıyor. O gün korktuğum, bugün ise içimde bir keder olarak hissettiğim mesele bu.

Meselem bu.

Evet sorunum tam da bu; ne makam, ne şan, ne şöhret, ne servet, ne güç! Bunlar, peşinde koşanların olsun! Biz, son nefesimizin nasıl olacağının ve gelecek kuşakları nelerin beklediğinin dehşetiyle yaşayanlarız!

Şimdi herkes kendisine bu soruyu sorsun: Değdi mi?

Son olarak: Metni yayınladığım günlerde; “Ya yeni bir hal yahut izmihlal!” diyerek, gidişat ile ilgili bir davette bulunmuştum. Mlesef, başarıyı prensiplerde değil popülist siyasetlerle güç biriktirmekte görenler bunu anlamadılar!

Bizi suçlamayı ve sesimizi bastırmayı tercih ettiler. Zira, bu ikaza kulak verilmesi halinde güç ve servet biriktirmeye yarayan yolsuzlukları legalleştirmek imkansızlaşacaktı! Onun için bu samimi ikaza kulak vermek yerine bizi önce ademe mahkum etmeye, sonra baskılarla susturmaya çalıştılar.

Ve fakat, güç ve servet değil dava ve ahlak sahibi kaç samimi vatan evladı bu sese kulak verdi. Bu davetimize karşılık verenler ile yeni bir hali inşa etmek için, inandığımız doğrularımız için, kınayıcının kınamasından korkmadan, üzerimize düşen sorumluluğumuza sahip çıktık.  “Bismillah!” deyip çileli ama onurlu bir yola çıktık.

Bugün, gönlü kırılan, yarınlar için, kıymetleri için dertlenen herkese davetimizi yineliyorum:

Umutsuz olma kardeşim. Gelecek var, umut var!